mandag 15. september 2014

Ein straumesong





Om du tar av rett ved Dalseid på ein liten krongleveg
og kjøre gjennom grovhogde tunnella`
So kjem du til ein plass som kan ta pusten i frå deg
for nedunder dei grå stupbratte fjella
du finn ei lita bygd der tida verkar stå i ro
For Straumebrua, Gulløynæ og sandgrupo hass Jo
er sameleis som sist, og straumen renn jo framleis stri
med spretten laks og fjordaaure i.



Om våren brektar lamma på dei grøne bakkane
og kvitveisen på Skipshelleren blømar
På Skjæret under gilja hekkar fiskemåsane
turistane dei stoppar opp og skjønar
At Straume er ei bygd med sjarm og gode folk med smil,
du kan pusta fritt her, ta frå tankane ein kvil
Når vegen smalnar og du øve Straumebrua kjem
so minke kanskje dine små problem



Du kan òg finna spor av dei som ikkje er her no
I helleren ein fiskekrok i sanden
I ungdomshuset årer som får minner til å gro
På gamleskulen blekk frå skulemannen
For dei som levde før oss har sett trygge gode far
dei sytte for dei rundt seg, og den saka er jo klar:
Om Straume òg i framtida skal gje deg sjelero
må me ta vare på kvarandre no!


(c) Kristin S. A.


I helga var det "Straumedag" på Straume der eg kjem frå, og i anledning dagen var eg spurt om å skriva eit kåseri. Eg klarte dessverre ikkje å koma på noko morosamt nett då, så skreiv ein song i staden. Tenkte eg kunne hiva den ut her også, sidan det er skrivetørke her inne... Den inneheld litt dialektord og stadnamn, men trur innhaldet skal vera mogleg å få med seg sjølv om de ikkje har noko forhold til staden :) Mogleg eg hiv på fleire vers etter kvart, men slik er den no. Songen er på melodien "Ballongvisa" som Trond Viggo Torgersen syng i videoen under. 




onsdag 16. juli 2014

Inni meg



inni meg 
bur det mange damer

der bur ei som har mange draumar
og ei anna som er pessimist

der bur ei som tar livet med ro
og ei som krisemaksimerer

der bur ei som trivst ilag med mange folk
og ei som likar seg best åleine

der bur ei som kjeftar på andre
og ei som kjeftar på seg sjølv

der bur ei som er trygg på seg sjølv og veit kva ho vil
og ei som ikkje veit kva ho skal ha på skjeva ein gong

der bur ei som trur
og ei som tvilar

der bur ei som pratar for mykje og tankelaust
og ei som teier stilt men tenkjer mykje

der bur ei som har alt på stell
og ei som har alt på skeiva

der bur ei som berre fjasar
og ei som er svært formell

der bur ei som ser andre
og ei som berre ser seg sjølv

der bur ei som blir inspirert av det andre får til
og ei som blir irritert av det andre får til

der bur ei med stemme så skarp som knust glas
og ei med stemme så mjuk som sommarfuglvengjeslag

der bur ei som lovar
og ei som lyg

og så bur der ei lita jente
som lurar på kortid ho skal bli vaksen

men eigentleg ikkje
vil finna det ut


(c)  Kristin S. A.


Eg vil helst tru at det er dei "snille" damene som alltid rår, men er redd det ikkje alltid er det. Er de med på tankegangen? Skrivelysta har ikkje vore her på lenge, men no kom det i alle fall eit blaff når eg ikkje fekk sova! Veit ikkje om nokon er innom her framleis men om så skulle vera: god sommar vidare! Her har me lærarferie og har prøvd å tatt igjen litt i hus og hage som me ikkje har tid/ork til elles i året ;)

onsdag 19. mars 2014

To mot ein



to mot ein
er ikkje alltid
feigt

nokre gongar
er det
nødvendig

(c)  Kristin S. A.

Har vel ikkje noko umiddelbart å lenkja dette til, synest berre det passa til biletet av to måsar som jaga ei ørn over huset vårt i fjor. Eg har justert kontrastane, om de lurar på kvifor bildet ser slik ut.  Kanskje nokon andre kan relatera seg til teksten?  

onsdag 12. februar 2014

Alle treng nokon

 
Alle treng nokon som ser dei
Nokon som likar dei nett som dei er
Fem eller ein, er `kje viktig
Berre den eine er her

Av og til blir eg liten
Verda blir skummel og ukjent og rar
Kroppen min kjennest sliten
Då er det godt at eg har

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa mi
Nokon med varmande, usynlege englevenger

Alle treng nokon som seier
det ein treng høyra akkurat då
Orda som reiser meg opp att
og får meg til å forstå

Sjølv om eg ikkje klarar
alt det eg vil, så er livet bra
Om eg før brakk i delar
kan eg bli heil att, og glad

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa mi
Nokon med varmande, usynlege englevenger
 
Ein dag så ser eg i speilet
Oppdagar det som du ofte har sagt
Eg er unik og så elska
Sårande ord mistar makt
 
Auga mine vert opna
Føtene dansar, har funne sin sti
Munnen kan ikkje skjula
gleda som gjer at eg også kan bli

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa di
Nokon med varmande, usynlege englevenger
 
(c) Kristin S. A.
 
Ei god venninne har bursdag i dag. Ei som har hjelpt meg mykje på ulike måtar, både med praktiske ting og med gode samtalar. Så i tillegg til presang tenkte eg å gje ho ein liten song, som de ser over her. Teksten og melodien er ikkje så innvikla, for eg såg for meg at det var noko dottera mi kunne syngja. Er ikkje nett så erfaren med å laga melodiar, men denne funkar vel greitt nok?

Eg har spelt den inn med både piano + gitar og dottera mi si stemme, men så fekk eg ikkje til å leggja lydfilar her. Så måtte bita i det MEGET sure eplet og synga sjølv på ein video eg laga med webkameraet. Kjempeflaut. Men eg hadde no vit nok til å henga ein sokk over kameraet så de berre høyrer lyden og slepp å sjå meg i tillegg! Denne versjonen blir nok sletta snart, i hvert fall når eg får til å fiksa dottera mi sin versjon inn her i staden for. Uansett: Grattis med dagen M!
 
 
PS: Songen er også litt til mine fine K, L, LK, S, C, MH blant andre ;)

fredag 27. desember 2013

Julekontrastar

varmt eller kaldt
lyst eller mørkt
reint eller skite
på innsida eller utsida
 
kontrastane ropar høgt 
på denne tida
 
då må me hugsa
kva side Han vart fødd på
 
ikkje på innsida
men ute i ein skiten stall
 
minn deg på det du
som strevar med å få huset til å skina
eller du som ikkje får det til i det heile
eller du som ikkje har ein heim ein gong
 
det viktigaste er
at du har plass til Han
 
og Han bryr seg ikkje om rammene
Han bryr seg om deg

God jul til de som måtte vera innom her! Litt sein desemberoppdatering herifra, men no måtte det til. Eg kom visst ikkje heilt i mål i år heller. Med julevasken og juleryddinga og dei sju (les to) sortane. Kjøkkenet er halvvegs vaska ned. Golva er støvsugde, ikkje vaska. Ingen i familien er 100% i form, ingen er heilt utslått heller. Men juletreet er på plass. Og eg har tenkt ein del på kva som er viktig å fokusera på. Som de ser.  For stallen var nok både skiten og kald og mørk. Men den romma det største underet av alle. I dette ligg det også ei påminning om å ikkje sjå ned på dei som av ulike grunnar fell utanfor i samfunnet. Som slit litt ekstra nett no i jula når kontrastane viser så godt. Ikkje sjå ned på dei - men sjå dei! Gjerne inviter dei til ein samtale, ein kaffikopp eller ei middag om du kan. Og kjenn på gleda når du finn ut at de har meir til felles enn du trudde. Og når du ser at du har gjort noko viktig for nokon.
 
Ynskjer dykk ei god julehøgtid vidare!

tirsdag 12. november 2013

Novemberjenta

 
 
Eitt år allereie
og du trippar rundt vårt bord
fingrane dei vinkar
mens du seier mange ord
ikkje at eg skjønar dei
men er no det så nøye?
det er mest sjarmerande
og ofte ganske løye!

Du tvinnar oss rundt fingeren,
ja både mor og far
også bror og syster
berre smilar når du tar
fjernkontroll, mobilar
alle leikar som du finn
me treng ikkje støvsugar
for smulane "forsvinn"!

Smilehola viser ofte
når du på oss ser
og dett storebroren ned
då sit du der og ler
så kjem det eit rampeblikk
du krabbar raskt av stad
 drar ut dvd-ane
og hiv dei rundt, så glad
 
Tenk at det var nettopp deg
som kom som nummer tre
me er så takknemlege
for at det kunne skje
Spent på vegen vidare
men ei sak er jo klar:
du har smelta hjartene
til sysken, mor og far!

Hadde eigentleg gitt meg litt med bursdagsdikt. No når eg skriv så sjeldan innpå her, blir det litt dumt om halvparten av dikta er slike dikt. Men så kom eg på at denne jenta faktisk ikkje hadde fått eit einaste, sidan det var hennar fyrste bursdag.  Så no, ei veke etter at ho vart eitt år, dukka det opp. Ho tok faktisk eit par små steg på bursdagen sin, og idag har ho fulgt opp med nokon fleire. Men ho "seifar" veldig, og ingen skal få ho til å gjera noko ho ikkje vil. Greitt nok det, er jo godt ho har bein i nasa! 

mandag 14. oktober 2013

Perspektiv

 
Medan eg ligg her og
lyttar til nattestilla
 
Tenkjer
Off, eg fekk ikkje rydda heile stova i dag heller
eller
Å nei, eg gløymde dei der rekningane eg skulle betala
eller
Søren, det var den der klesvasken i maskina då...
 
Medan eg tenkjer alt dette
visvaset
og synest litt synd på meg sjølv
 
ligg det folk og døyr
 
Born
ungdommar
vaksne
 
Avmargra av matmangel
Skjelvande av kulde
Infisert med sjukdommar
 
Kanskje dei aldri har fått
ein skikkeleg klem ein gong
 
Vedkjem det meg?
tenkjer eg
 
og etterpå
Ja.
Ingen nye tankar, men greitt å minna seg sjølv på dette av og til. Me har det godt. Så godt at me har tid til å hengja oss opp i trivielle ting. Og sjølvsagt kan me ikkje gå heile tida og tenkja på alt vondt som foregår i verda. Men me bør ikkje gløyma det heller, slik det kanskje er lett for.
 
Håpar de har fine haustdagar. Nyt dei, og set pris på det gode de har!