onsdag 19. mars 2014

To mot ein



to mot ein
er ikkje alltid
feigt

nokre gongar
er det
nødvendig

(c)  Kristin S. A.

Har vel ikkje noko umiddelbart å lenkja dette til, synest berre det passa til biletet av to måsar som jaga ei ørn over huset vårt i fjor. Eg har justert kontrastane, om de lurar på kvifor bildet ser slik ut.  Kanskje nokon andre kan relatera seg til teksten?  

onsdag 12. februar 2014

Alle treng nokon

 
Alle treng nokon som ser dei
Nokon som likar dei nett som dei er
Fem eller ein, er `kje viktig
Berre den eine er her

Av og til blir eg liten
Verda blir skummel og ukjent og rar
Kroppen min kjennest sliten
Då er det godt at eg har

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa mi
Nokon med varmande, usynlege englevenger

Alle treng nokon som seier
det ein treng høyra akkurat då
Orda som reiser meg opp att
og får meg til å forstå

Sjølv om eg ikkje klarar
alt det eg vil, så er livet bra
Om eg før brakk i delar
kan eg bli heil att, og glad

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa mi
Nokon med varmande, usynlege englevenger
 
Ein dag så ser eg i speilet
Oppdagar det som du ofte har sagt
Eg er unik og så elska
Sårande ord mistar makt
 
Auga mine vert opna
Føtene dansar, har funne sin sti
Munnen kan ikkje skjula
gleda som gjer at eg også kan bli

Nokon som trøystar og allting forstår
Nokon som strekker seg lenger
For å rekkja bort til handa di
Nokon med varmande, usynlege englevenger
 
(c) Kristin S. A.
 
Ei god venninne har bursdag i dag. Ei som har hjelpt meg mykje på ulike måtar, både med praktiske ting og med gode samtalar. Så i tillegg til presang tenkte eg å gje ho ein liten song, som de ser over her. Teksten og melodien er ikkje så innvikla, for eg såg for meg at det var noko dottera mi kunne syngja. Er ikkje nett så erfaren med å laga melodiar, men denne funkar vel greitt nok?

Eg har spelt den inn med både piano + gitar og dottera mi si stemme, men så fekk eg ikkje til å leggja lydfilar her. Så måtte bita i det MEGET sure eplet og synga sjølv på ein video eg laga med webkameraet. Kjempeflaut. Men eg hadde no vit nok til å henga ein sokk over kameraet så de berre høyrer lyden og slepp å sjå meg i tillegg! Denne versjonen blir nok sletta snart, i hvert fall når eg får til å fiksa dottera mi sin versjon inn her i staden for. Uansett: Grattis med dagen M!
 
 
PS: Songen er også litt til mine fine K, L, LK, S, C, MH blant andre ;)

fredag 27. desember 2013

Julekontrastar

varmt eller kaldt
lyst eller mørkt
reint eller skite
på innsida eller utsida
 
kontrastane ropar høgt 
på denne tida
 
då må me hugsa
kva side Han vart fødd på
 
ikkje på innsida
men ute i ein skiten stall
 
minn deg på det du
som strevar med å få huset til å skina
eller du som ikkje får det til i det heile
eller du som ikkje har ein heim ein gong
 
det viktigaste er
at du har plass til Han
 
og Han bryr seg ikkje om rammene
Han bryr seg om deg

God jul til de som måtte vera innom her! Litt sein desemberoppdatering herifra, men no måtte det til. Eg kom visst ikkje heilt i mål i år heller. Med julevasken og juleryddinga og dei sju (les to) sortane. Kjøkkenet er halvvegs vaska ned. Golva er støvsugde, ikkje vaska. Ingen i familien er 100% i form, ingen er heilt utslått heller. Men juletreet er på plass. Og eg har tenkt ein del på kva som er viktig å fokusera på. Som de ser.  For stallen var nok både skiten og kald og mørk. Men den romma det største underet av alle. I dette ligg det også ei påminning om å ikkje sjå ned på dei som av ulike grunnar fell utanfor i samfunnet. Som slit litt ekstra nett no i jula når kontrastane viser så godt. Ikkje sjå ned på dei - men sjå dei! Gjerne inviter dei til ein samtale, ein kaffikopp eller ei middag om du kan. Og kjenn på gleda når du finn ut at de har meir til felles enn du trudde. Og når du ser at du har gjort noko viktig for nokon.
 
Ynskjer dykk ei god julehøgtid vidare!

tirsdag 12. november 2013

Novemberjenta

 
 
Eitt år allereie
og du trippar rundt vårt bord
fingrane dei vinkar
mens du seier mange ord
ikkje at eg skjønar dei
men er no det så nøye?
det er mest sjarmerande
og ofte ganske løye!

Du tvinnar oss rundt fingeren,
ja både mor og far
også bror og syster
berre smilar når du tar
fjernkontroll, mobilar
alle leikar som du finn
me treng ikkje støvsugar
for smulane "forsvinn"!

Smilehola viser ofte
når du på oss ser
og dett storebroren ned
då sit du der og ler
så kjem det eit rampeblikk
du krabbar raskt av stad
 drar ut dvd-ane
og hiv dei rundt, så glad
 
Tenk at det var nettopp deg
som kom som nummer tre
me er så takknemlege
for at det kunne skje
Spent på vegen vidare
men ei sak er jo klar:
du har smelta hjartene
til sysken, mor og far!

Hadde eigentleg gitt meg litt med bursdagsdikt. No når eg skriv så sjeldan innpå her, blir det litt dumt om halvparten av dikta er slike dikt. Men så kom eg på at denne jenta faktisk ikkje hadde fått eit einaste, sidan det var hennar fyrste bursdag.  Så no, ei veke etter at ho vart eitt år, dukka det opp. Ho tok faktisk eit par små steg på bursdagen sin, og idag har ho fulgt opp med nokon fleire. Men ho "seifar" veldig, og ingen skal få ho til å gjera noko ho ikkje vil. Greitt nok det, er jo godt ho har bein i nasa! 

mandag 14. oktober 2013

Perspektiv

 
Medan eg ligg her og
lyttar til nattestilla
 
Tenkjer
Off, eg fekk ikkje rydda heile stova i dag heller
eller
Å nei, eg gløymde dei der rekningane eg skulle betala
eller
Søren, det var den der klesvasken i maskina då...
 
Medan eg tenkjer alt dette
visvaset
og synest litt synd på meg sjølv
 
ligg det folk og døyr
 
Born
ungdommar
vaksne
 
Avmargra av matmangel
Skjelvande av kulde
Infisert med sjukdommar
 
Kanskje dei aldri har fått
ein skikkeleg klem ein gong
 
Vedkjem det meg?
tenkjer eg
 
og etterpå
Ja.
Ingen nye tankar, men greitt å minna seg sjølv på dette av og til. Me har det godt. Så godt at me har tid til å hengja oss opp i trivielle ting. Og sjølvsagt kan me ikkje gå heile tida og tenkja på alt vondt som foregår i verda. Men me bør ikkje gløyma det heller, slik det kanskje er lett for.
 
Håpar de har fine haustdagar. Nyt dei, og set pris på det gode de har!

søndag 29. september 2013

Dikt til dagens dåpsbarn

Kjære vesle guten min
skjør og varm og mjuk og fin
stille ligg du der og kikkar
vakent opp, mens klokka tikkar
veivar med di veike hand
du vil både opp og fram!
 
Og eg veit du snart er stor
trippar lett frå far og mor
difor lyfter eg deg stille
voggar deg til tonar milde
kjenner auget mitt bli vått
takksam for eg har forstått
 
Det var Gud som skapte deg
gjorde deg så nydeleg
han som laga jord og stjerner
sender englar som deg verner
også eg vil passa på
så du på rett veg vil gå
I dag fekk eg lov til å vera i ein kjekk dåp, og fadder til ein flott, liten gut! Presangane eg hadde kjøpt verka litt upersonlege, så eg fekk kreativiteten over meg i natt, og dikta dette diktet til dåpsbarnet. Det er vel eigentleg eit dikt frå ei mor til eit born, men det er jo lett for meg å leva meg inn i slike kjensler, som har tre eigne ;) Mogleg eg pussar litt på dette etter kvart, sneik seg inn eit nødrim og litt sånt, men elles formidlar det vel ekte kjensler?
 
Elles tusen takk for fine tilbakemeldingar og gode ord om mormordiktet! Eg har framleis eit mål om å svara alle, men veit også at det eg fyrst byrjar å utsetja, kan bli utsett ganske lenge. Så eg vil de skal veta at eg set pris på det i alle fall! Ha ei god veke i vente!

tirsdag 10. september 2013

Mormordiktet




mormordiktet skulle vera så fint
enkelt og reint og fylt av godheit
nett som mormor

det skulle handla om eit stort og sterkt hjarte
som banka for små og store
unge og gamle, kjende og framande

 

det skulle handla om auge som aldri var sinte
men smilte og lo og viste medkjensle og interesse
og verkeleg såg personane dei møtte

det skulle handla om ein munn som aldri
snakka for å hevda seg sjølv, men fortalde
om gamle dagar og ting som stod i avisene
og song salmar med den mest kjærlege
og inderlege røysta ein kan tenkja seg



det skulle handla om sterke hender
alltid i arbeid, med å så og hausta grøde frå jorda
foredla desse til sylter og saft eller gode middagar
eller kanskje med handarbeid som skulle loddast ut
til inntekt for dei som trong det

det skulle handla om eit stille vesen, eit kløktig hovud
pågangsmot, ironi, livskraft, sorg og sakn, leseglede
misjon, mange bøner, te med mykje honning i, israelsvatn
ølgjær, bringebær, kyr, mjølkespann, bærspann, ein spark
ei utømeleg skuffe med sjokolade, strikkelabbar med noko inni
ein oransje sykkel, eit par selskinnssko, ei brun jakke
eit rom fylt med aviser og blad og frukt og klede
og gevinstar og lefser og saft og syltetøy og loddbøker



mormordiktet skulle vera så godt og romma så mykje

men så sit eg berre og tenkjer på potetåkeren som ligg brakk
kjenner dufta av nysteikte vafler og smørfeite pannekaker
lurar på  kven som skal gå med loddbøkene no
og om du ber for oss i kveld frå himmelen
slik du gjorde kvar kveld på jorda

du sa me ikkje skulle grina mormor
men det er vanskeleg å lata vera
takk for alt du var!

I går måtte me ta farvel med mormora mi. Det var sterkt å vera der då ho trakk pusten for siste gong her på jorda, men også ei fin stund. Ho var klar til å reisa vidare. Lev vel, sa ho til meg då eg kom. Så me får prøva å halda fram med det. Men eg synest at verda kjennest litt annleis ut uten mormor her.
 
Ho hadde nok kanskje ikkje likt at eg hylla ho med eit dikt her, ho ville helst ikkje vera i sentrum eller ha fokus på seg sjølv. Men eg er så stolt av mormor, og så veldig glad i ho at eg har lyst at andre skal få vita kor flott ho var! Mange i bygda kjenner ho som "basardama" trur eg, men ho var så mykje meir enn det...